System dzieli się na parę prostych rzeczy:

Walki między graczami
Niezależnie czy jest to epicka walka czy zwykły pojedynek pijaków w karczmie każdą walkę między graczami musi nadzorować mistrz gry ponieważ użytkownik ma kontrolę tylko nad SWOJĄ postacią. Na wymyślonym przykładzie poniżej możecie zobaczyć przykład takiej walki.

Gracz 1: Wojownik wyjął miecz po czym z rykiem rzucił się na przeciwnika wykonując cios z góry po skosie.
Gracz 2: Łucznik nie zdążył wyjąć łuku więc pozostał mu tylko unik. Odsunął się do tyłu najszybciej jak mógł
Mistrz Gry: Gracz 1 mimo, że cios wyprowadził potężny to jednak zrobił na torsie Gracza 2 małe rozcięcie gdyż ten popisał się refleksem prawie unikając ciosu wojownika.

Na tym to polega lecz prosiłbym o więcej rozpisywania się podczas walki. Pozwoli to MG uniknąć wszelkich niejasności. Pamiętajcie...im dokładniej opiszecie swój atak czy unik jest większa szansa, że mistrz gry wyobrazi sobie to dokładnie tak jak wy oraz zwiększy to szanse na powodzenie waszego ruchu.
Wypadało by jeszcze raz przypomnieć, że miecz przeciwnika nie jest twoim mieczem tak samo jak postać. Poniżej macie przykład jak nie pisać posunięć naszej postaci.

Gracz 1: Łucznik z prędkością światła zdjął łuk z pleców i nim szermierz się spostrzegł strzała przebiła go na wylot zabijając jednocześnie.
Gracz 2: Jednak szermierz w porę zdążył uniknąć strzały wychodząc z tego bez żadnych obrażeń i wystrzelił z kuszy. Bełt z całej siły wbił się pomiędzy oczy Gracza 1 zabijając go.

Tak NIE NALEŻY pisać. Jest to jednocześnie przykład robienia ze swojej postaci super herosa a takich w tym PBF nie ma.

Walka gracza z potworem
Istnieje drugi rodzaj pojedynków a mianowicie pojedynek gracza z potworem czy też inną postacią wymyśloną przez mistrza w gry, czyli nie sterowaną przez gracza. W tym przypadku jest tak samo jak z walką gracza przeciwko graczowi czyli pisze się tylko czynność którą próbuje się wykonać a Mistrz Gry opisuje skutki tego posunięcia. Jak wiadomo gracz nie może pisać prób wykonania jakichś niemożliwych ruchów albo pisania od razu skutków swoich posunięć. Jak wiadomo nie ma tutaj punktów życia więc jeśli postać gracza straci dłoń w walce to może się wykrwawić na śmierć jeśli czegoś z tym nie zrobi. Poniżej macie przykład poprawnego pisania walki z przeciwnikiem nie sterowanym przez zwykłego gracza.

Gracz 1: Wyjął ostrze z martwego przeciwnika odkopując go butem na swojej prawej nodze i nie czekając kopnął ledwo trzymające się drzwi i wbiegł z mieczem do środka.
Mistrz Gry: W tunelu zobaczyłeś jednego strażnika który był przygotowany na twoje wejście i ruszył biegiem w twoim kierunku lecz jak poprzedni przeciwnicy miał tylko pałkę.
Gracz 1: Nie wahając się zrobił krok do przodu i postarał się wykonać kopniaka by odrzucić go od siebie robiąc jednocześnie miejsce dla swej broni.
Mistrz Gry: Udało Ci się o centymetry gdyż poczułeś jak lekki wiatr ciągnący się za maczugą uderzył Cie prawie nieodczuwalnie w twarz i przeciwnik odbiegł na parę kroków do tyłu pod wpływem twojego kopnięcia.
Gracz 1: Wojownik uniósł swój miecz nad głowę i chwytając go w obie dłonie by rozbiegu spuścić go w dół z całej siły wykonując cięcie swoją bronią chcąc rozciąć przeciwnikowi głowę na pół.
Mistrz Gry: Gracz 1 wykonał bezbłędny cios i miecz gładko wbił się w czaszkę przeciwnika pozbawiając go w tej samej chwili życia. Trup upuścił swoją jedyną broń i zawisł na mieczu wojownika.

Tak właśnie należy pisać. Tylko oczywiście im lepiej się rozpiszecie tym większa szansa, że MG wyobrazi sobie dokładnie to samo co wy więc piszcie jak najdokładniej. Poniżej za to macie przykład jak nie należy pisać.

Gracz 2: Łucznik zaczął szyć ze swojego łuku strzałami niczym z karabinu maszynowego zabijając kolejne hordy orków.

Tak nie macie żadnego prawa pisać. Nie jest dozwolone robienie z siebie herosa ani decydowanie o skutkach swoich poczynań gdyż od tego jest Mistrz Gry który ma prawo dać ostrzeżenie za takie postępowanie.